ที่ตั้ง
|
๏ รัฐกัวตั้งอยู่บนชายฝั่งกอนกาน (Konkan) ทางตะวันตกของสาธารณรัฐอินเดีย ติดกับทะเลอาหรับ มีเขตอาณาติดกับรัฐมหาราษฎระทางเหนือและรัฐกรณาฎกะทางตอนใต้
๏ เป็นรัฐที่ 25 ของอินเดีย โดยได้รับอิสรภาพจากการปกครองของประเทศโปรตุเกส เมื่อปี ค.ศ. 1961 และได้แยกออกจากดินแดนสหภาพกัว ดามันและดีอู เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 รัฐกัวประกอบด้วยสองเขตที่สำคัญ ได้แก่ กัวเหนือและกัวใต้
|
เมืองหลวง |
ปณชี (Panaji) |
เมืองสำคัญ |
วาสโก ดา กามา (Vasco da Gama) มาเกา (Margao) |
ขนาดพื้นที่ |
3,702 ตารางกิโลเมตร เป็นรัฐที่เล็กที่สุด |
ประชากร |
1,347,668 คน (ปี 2008) คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 0.13 ของประชากรอินเดีย
จำนวนประชากรที่รู้หนังสือ 82.32 %
|
ภาษาประจำรัฐ |
คอนคานี มาราธี อังกฤษ |
ภูมิประเทศและภูมิอากาศ |
๏ มีชายฝั่งยาวประมาณ 131 กม. ทางตะวันตกมีเทือกเขาสูงถึง 1,200 ม.
๏ มีแม่น้ำที่สำคัญสองสาย ได้แก่ แมนโดวี (Mandovi) และซัวรี (Zuari)
๏ มีแม่น้ำ Terekhol อยู่ทางตอนเหนือขั้นระหว่างรัฐกัวและรัฐมหาราษฎระ
๏ ฤดูร้อนระหว่างเดือนเมษายน-พฤษภาคม อุณหภูมิระหว่าง 24 32.7 ?C
๏ ฤดูหนาวระหว่างเดือนธันวาคม-กุมภาพันธ์ อุณหภูมิระหว่าง 21.3 32.2 ?C
๏ ฤดูฝนระหว่างเดือนมิถุนายน กันยายน ปริมาณฝนเฉลี่ย 3,200 มม.
|
การปกครอง |
ผู้ว่าราชการรัฐ: นาย S.C. Jamir มุขมนตรี: นาย Digambar Kamat |
ดัชนีเศรษฐกิจ |
| GDP: |
3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ |
| รายได้เฉลี่ยต่อบุคคล: |
1125 ดอลลาร์สหรัฐ |
|
อุตสาหกรรมสำคัญ |
อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว อุตสาหกรรมแร่ธาตุ เกษตรกรรม (ข้าว ข้าวฟ่าง ถั่ว มะพร้าว มะม่วงหิมพานต์) อุตสาหกรรมเทคโนโลยีชีวภาพ
|
ทรัพยากร ธรรมชาติ |
สินแร่เหล็ก เฟอร์โร-แมงกานิส แร่อลูมิเนียม |
ศักยภาพทางเศรษฐกิจ |
เป็นเมืองท่าพาณิชย์ที่สำคัญ, เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพของอินเดีย, มีแรงงานจำนวนมากและประชากรมีการศึกษาดี, รัฐบาลมีนโยบายส่งเสริมการลงทุน, มีพลังงานไฟฟ้าพอเพียงและอัตราภาษีอยู่ในระดับที่เหมาะสม, มีการคมนาคมขนส่งอย่างดี, มีเครือข่ายสถาบันทางการเงินจำนวนมาก
|
การคมนาคม |
๏ มีท่าอากาศยานระหว่างประเทศ
๏ มีการขนส่งสินค้าทางถนน รถไฟ และขนส่งทางเรือ
๏ เป็นท่าเรือสำคัญในการขนส่งแร่เหล็กไปยังตลาดสำคัญ เช่น จีน ญี่ปุ่น เกาหลี และยุโรป ซึ่งการส่งออกแร่เหล็กทั้งหมดของอินเดียร้อยละ 33 % ผ่านช่องทางนี้
|
โอกาสทางการค้า
และการลงทุน |
อุตสาหกรรมยา เทคโนโลยีชีวภาพ การแปรรูปอาหาร อุตสาหกรรมการเกษตร
การโทรคมนาคม เทคโนโลยีสารสนเทศและการบริการ การท่องเที่ยวด้านต่างๆ วงการบันเทิง
|
นโยบายส่งเสริมการลงทุน |
๏ รัฐบาลกัวให้ความสำคัญกับการส่งเสริมอุตสาหกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศ
๏ รัฐบาลมีนโยบายส่งเสริมการพัฒนาเทคโนโลยีชีวภาพ เกษตรกรรม, สาธารณสุข, อุตสาหกรรมเทคโนโลยีชีวภาพ, เทคโนโลยีชีวภาพสิ่งแวดล้อม, การใช้ทรัพยากรชีวภาพ, การบริการด้านชีวภาพ เทคโนโลยีชีวภาพทางทะเล
๏ รัฐบาลส่งเสริมการลงทุนทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ โดยมีมาตรการจูงใจต่างๆ ให้แก่นักลงทุน อาทิ การจัดตั้งเขตเศรษฐกิจพิเศษ (16 แห่ง) การสนับสนุนการว่าจ้างแรงงานท้องถิ่น การคืน stamp duty / certification charges แก่ธุรกิจ การยกเว้นการบังคับใช้กฎหมายมลภาวะ การสนับสนุนเงินทุนสำหรับการทำวิจัยด้านเทคโนโลยี การให้สัมปทานน้ำ/พลังงาน เป็นต้น
๏ รัฐบาลได้ออกนโยบายอุตสาหกรรมใหม่ปี 2003 และนโยบายเทคโนโลยีสารสนเทศปี 2005 โดยมีมาตรการจูงใจสำหรับนักลงทุน
๏ นโยบายอุตสาหกรรมของรัฐกัวมีความประสงค์ที่จะส่งเสริมให้รัฐกัวเป็นแหล่งนำเข้าส่งออกที่สำคัญ รวมทั้งการสนับสนุนอุตสาหกรรมด้านการเกษตรสำหรับชนบท เป็นต้น
|
| เกร็ดน่ารู้ |
๏ เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของอินเดียสำหรับชาวอินเดียและต่างชาติ 12 % ของการท่องเที่ยวในอินเดียทั้งหมด เนื่องจากมีทรัพยากรธรรมชาติที่สมบูรณ์ (ช่วง Western Ghats) และเป็นเมืองที่มีการผสมผสานวัฒนธรรมตะวันตกและตะวันออกได้อย่างลงตัว ชาวกัวมีอัธยาศัยไมตรีดีและมีจิตใจบริการ
๏ รัฐกัวเป็นรัฐที่ร่ำรวยที่สุดในอินเดีย โดยรายได้เฉลี่ยต่อประชากรในรัฐกัวมากกว่าประชาชนในอินเดียทั่วไปถึง 2.5 เท่า และเป็นหนึ่งในรัฐที่มีอัตราการเติบมากที่สุด 8.23 % ต่อปี
๏ ปัจจุบันมีการเติบโตธุรกิจการทำฟันในรัฐกัว โดยนักท่องเที่ยวสามารถประหยัดค่าทำฟันได้ถึง 70 % ในรัฐกัว จึงมีการจัดทำแพจเกจทัวร์ซึ่งรวมถึงการทำฟัน
๏ รัฐกัวมีแหล่งมรดกโลกที่สำคัญ คือ โบสถ์ Bom Jesus Basilica และ Se Catheral ในบริเวณ Old Goa
๏ โดยที่รัฐกัวเคยเป็นเมืองขึ้นของโปรตุเกส (450 ปี) จึงทำให้สถาปัตกรรมบ้านเมืองยังคงวัฒนธรรมโปรตุเกส ผสมผสานกับวัฒนธรรมอินเดียถึงปัจจุบัน
|
| |
|
| |
ศูนย์บริการข้อมูลธุรกิจ
สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงนิวเดลี
กรกฎาคม 2551 |
