ที่ตั้ง
|
๏ รัฐพิหารตั้งอยู่ทางตะวันออกของสาธารณรัฐอินเดีย ทางตอนเหนือมีอาณาเขต ติดกับประเทศเนปาล และทางตอนใต้ติดกับรัฐฌาร์ขัณฑ์ ด้านตะวันออกติดกับรัฐ เบงกอลตะวันตก รัฐพิหารไม่มีอาณาเขตติดทะเล จึงต้องอาศัยการขนส่งสินค้าผ่านทางท่าเรือของกัลกัตตา รัฐพิหารถูกแบ่งเป็นสองส่วนโดยแม่น้ำคงคา ซึ่งไหลผ่านจากทางตะวันตกไปตะวันออก
๏ ภูมิศาสตร์ส่วนใหญ่เป็นลักษณะที่ราบลุ่ม มีเชิงเขาทางตอนใต้
|
เมืองหลวง |
ปัฏนา (Patna) |
เมืองสำคัญ |
พุทธคยา (Bodh Gaya) |
ขนาดพื้นที่ |
94,163 ตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 12 |
ประชากร |
82,999,000 คน (ปี 2001) คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 8.07 ของประชากรอินเดีย
ความหนาแน่นของประชากร: 880 คนต่อตารางกิโลเมตร
|
ภาษาประจำรัฐ |
ฮินดี, อังกฤษ |
ภูมิอากาศ |
๏ ฤดูหนาวระหว่างเดือนธันวาคม กุมภาพันธ์ (อุณหภูมิต่ำถึง 5 ?C)
๏ ฤดูร้อนระหว่างเดือนมีนาคม พฤษภาคม (อุณหภูมิประมาณ 35 - 40 ?C)
๏ มีช่วงมรสุมช่วงมิถุนายน กันยายน และ ตุลาคม พฤศจิกายน
๏ เผชิญอุทกภัยบ่อยครั้ง มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปี ประมาณ 1,200 มิลลิเมตร
|
การปกครอง |
ผู้ว่าราชการรัฐ: นาย R.S. Gavai มุขมนตรี: นาย Nitish Kumar |
ดัชนีเศรษฐกิจ |
| GDP: |
12,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ |
| รายได้เฉลี่ยต่อบุคคล: |
135 ดอลลาร์สหรัฐ |
|
อุตสาหกรรมสำคัญ |
ผลผลิตทางเกษตร, อาหารและอุตสาหกรรมแปรรูปอาหาร, โรงกลั่นน้ำมัน, สิ่งทอ, เครื่องจักรกล, น้ำมันสำหรับบริโภค, อุตสาหกรรมน้ำตาลและอ้อย, และเป็นแหล่งผลิตปอที่ใหญ่ที่สุดรองจากเบงกอลตะวันตก
|
สินค้าเกษตร |
ข้าวเปลือก, ข้าวโพด, ข้าวสาลี, อ้อย, ถั่วต่างๆ, มัน, ปอ, กล้วย, ขนุน, มะม่วง, ลิ้นจี่ ยาสูบ, พริก |
ศักยภาพทางเศรษฐกิจ |
๏ อุตสาหกรรมน้ำตาลเป็นอุตสาหกรรมเกษตรที่ใหญ่ที่สุดในรัฐ
๏ มีพืชพรรณธรรมชาติที่มีความหลากหลาย มีสภาพภูมิอากาศที่ดี ดินอุดมสมบูรณ์ ๏ มีเกษตรกรรมที่โดดเด่น สามารถสร้างอุตสาหกรรมต่อเนื่องได้ เช่น น้ำตาล, ปอ, ชา เป็นต้น
๏ เป็นประตูสู่ประเทศเนปาล และเป็นจุดเชื่อมต่อกับรัฐต่างๆ ทางตะวันออกเฉียง เหนือ ซึ่งสามารถเชื่อมต่อไปยังเส้นทางสายไหมได้
๏ มีทรัพยากรน้ำที่อุดมสมบูรณ์
|
การคมนาคม |
๏ มีการเชื่อมโยงกับส่วนอื่น ๆ ของอินเดียทางบก อากาศ และรถไฟ
๏ สนามบิน ตั้งอยู่ที่เมืองปัฏนาและเมืองคยา (ซึ่งมีสายการไทยบินตรงจากกรุงเทพฯ ถึงสนามบินคยา)
๏ รัฐบาลมีโครงการก่อสร้างถนนเพิ่มขึ้นอย่างมาก เพื่อขยายเส้นทางทั้งภายในรัฐ และเชื่อมระหว่างรัฐต่างๆ
๏ มีระบบเครือข่ายรถไฟที่ดี ซึ่งเชื่อมต่อถึงกันในแต่ละเมือง รวมถึงเชื่อมต่อไปยังเมืองใหญ่ๆ ของประเทศ เช่น กัลกัตตา, เดลี, และมุมไบ
|
โอกาสทางการค้า
และการลงทุน |
๏ การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงศาสนา (Buddhist Circuit)
๏ เป็นแหล่งเพาะปลูกอ้อย ซึ่งสามารถขยายอุตสาหกรรมต่อเนื่องอื่นๆ ได้ เช่น น้ำตาล, เอทานอล, แอลกอฮอลล์ , กระดาษชานอ้อย
|
นโยบายส่งเสริมการลงทุน |
๏ รัฐบาลมีนโยบายที่จะส่งเสริมการลงทุนอย่างมาก โดยการให้สิทธิประโยชน์ ต่างๆ เช่น การยกเว้นค่าธรรมเนียม การให้เงินอุดหนุน การคืนภาษี เป็นต้น รวมถึงมีการพัฒนาระบบสาธารณูปโภค พัฒนาทรัพยากรบุคคลในด้านต่างๆ เพื่อให้รองรับกับอุตสาหกรรมที่กำลังเติบโต
๏ มีการส่งเสริมอุตสาหกรรมน้ำตาล โดยให้สิทธิประโยชน์ต่างๆ เช่น การคืนเงินค่าภาษีสรรพสามิต, การยกเว้นภาษีซื้อสำหรับการซื้ออ้อย, การยกเว้นค่าอากรแสตมป์และค่าธรรมเนียมในการซื้อที่ดิน, และการให้เงินอุดหนุน 10% สำหรับเงินลงทุนในที่ดินและเครื่องจักร
๏ ให้สิทธิประโยชน์ต่างๆ สำหรับอุตสาหกรรมสุรา และเอทานอล ได้แก่ การยกเว้นค่าธรรมเนียมในการบริหารจัดการกากน้ำตาล, การคืนเงินภาษีขาย (VAT) จากกากน้ำตาล, การยกเว้นค่าอากรแสตมป์และค่าธรรมเนียมในการซื้อที่ดิน, และการให้เงินอุดหนุน 10% สำหรับเงินลงทุนในที่ดินและเครื่องจักร
|
| เกร็ดน่ารู้ |
๏ เป็นแหล่งอารยธรรมที่มีความสำคัญทางประวัติศาตร์และทางศาสนา โดยเมืองสำคัญทางพุทธศาสนา ได้แก่ พุทธคยา, ราชคฤห์, นาลันทา, ไวสาลี เป็นต้น
๏ เดิมคือแคว้นมคธ หนึ่งในจำนวน 16 แคว้นใหญ่ในชมพูทวีปสมัยพุทธกาลมีเมืองหลวงชื่อราชคฤห์ และเป็นแคว้นที่พระพุทธเจ้าทรงเลือกประดิษฐานพระพุทธศาสนาเป็นแห่งแรก
๏ รัฐบาลอินเดียสนับสนุนประเทศที่นับถือศาสนาพุทธเข้าไปลงทุนด้านถนนหนทาง เพื่อเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงศาสนา (Buddhist Circuit)
|
| |
|
| |
ศูนย์บริการข้อมูลธุรกิจ
สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงนิวเดลี
กรกฎาคม 2551 |
