ที่ตั้ง

รัฐอัสสัมตั้งอยู่ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐอินเดีย ทางตอนใต้ของเทือกเขาหิมาลัย มีเขตอาณาติดกับรัฐอรุณาจัลประเทศ, นาคาแลนด์, มณีปุระ, มิโซรัม, ตริปุระ และเมฆาลัย ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็น 7 รัฐพี่น้องทั้งเจ็ด (Seven Sister States) โดยอัสสัมเป็นรัฐที่เชื่อมต่อกับส่วนอื่นๆ ของอินเดียผ่านช่องแคบของรัฐเบงกอลตะวันตก นอกจากนี้ อัสสัมยังมีเขตแดนระหว่างประเทศติดกับบังกลาเทศทางตะวันตกเฉียงใต้ และภูฏานทางเหนือ

เมืองหลวง

ทิสปุระ (Dispur)

เมืองสำคัญ

กุวาฮาติ (Guwahati)

ขนาดพื้นที่

78,439 ตารางกิโลเมตร  เป็นพื้นที่ใหญ่อันดับที่ 16

ประชากร

26,655,528 คน (ปี 2001) คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 2.59 ของประชากรอินเดีย ความหนาแน่นของประชากร: 340 คนต่อตารางกิโลเมตร

ภาษาประจำรัฐ

อัสสัม, เบงกาลี, โบโด

ภูมิประเทศและภูมิอากาศ

๏ ภูเขาสูงทางตอนเหนือ เนินเขาป่าไม้รายล้อมลุ่มแม่น้ำพรหมบุตรและแม่น้ำพารัก
๏ อยู่ในเขตป่าร้อนชื้น สภาพอากาศจึงมีความคล้ายคลึงกับภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
๏ ฤดูหนาวระหว่างเดือนตุลาคม-กุมภาพันธ์ อุณหภูมิระหว่าง 6 – 8 ?C 
๏ ฤดูร้อนระหว่างเดือนมีนาคม-พฤษภาคม อุณหภูมิระหว่าง 32 – 38 ?C 
๏ ฤดูฝนระหว่างเดือนมิถุนายน-กันยายน อุณหภูมิระหว่าง 28 – 35 ?C  

การปกครอง

ผู้ว่าราชการรัฐ: Lt.Gen. (Retd) Ajai Singh  มุขมนตรี:  นาย Tarun Gogoi

ดัชนีเศรษฐกิจ

อุตสาหกรรมสำคัญ

ผลผลิตทางเกษตร, ใบชา, ปลูกหม่อนเลี้ยงไหม, เพาะปลูกดอกไม้, ปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติ,  ปิโตรเคมี, กระดาษ, ปุ๋ย, เส้นใยอะไครลิก, เส้นใยพอลิเอสเตอร์

ทรัพยากร ธรรมชาติ

ปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติ, ป่าไม้, ถ่านหิน, หินแกรนนิต, หินปูน, สินแร่เหล็ก, แร่ซิลลิมาไนต์, หินแร่เขี้ยวหนุมาน (quartzite), ดินเหนียว, แร่หินภูเขาไฟ

ศักยภาพทางเศรษฐกิจ

เป็นประตูสู่ภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, ตั้งในจุดยุทธศาสตร์ใกล้กับประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และประเทศสมาชิก SAARC, เป็นศูนย์กลางของนโยบายมองตะวันออก (Look East) ของรัฐบาลอินเดีย, มีทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์, เป็นแหล่งวัตถุดิบ, มีแรงงานจำนวนมาก แต่ส่วนใหญ่ยังเป็นประเภทกึ่งทักษะและไร้ทักษะ, ประชากรมีการศึกษาดี (อัตราการรู้หนังสือ 64%), มีนโยบายรัฐที่ส่งเสริมการลงทุน

การคมนาคม

๏ มีการเชื่อมโยงกับส่วนอื่น ๆ ของอินเดียทางบกและอากาศ ทั้งนี้ มีเที่ยวบินของสายการบินอินเดียจากกรุงเทพฯ ไปกุวาฮาติ สัปดาห์ละ 1 เที่ยว
๏ การขนส่งสินค้าส่วนใหญ่ใช้รถบรรทุกและรถไฟ
๏ รัฐบาลมีแผนพัฒนา East West Corridor ซึ่งจะเป็นการขยายถนนจากรัฐคุชราตทางทิศตะวันตกมายังภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

โอกาสทางการค้า
และการลงทุน

การแปรรูปอาหาร, การเพาะปลูกพรรณไม้, การท่องเที่ยวและการโรงแรม, การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและเครือข่ายคมนาคม, พลังงานน้ำ, อุตสาหกรรมยางและ ผลิตภัณฑ์ไม้ไผ่

นโยบายส่งเสริมการลงทุน 

๏ รัฐบาลอินเดียได้ประกาศแผนพัฒนาภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (North East Industrial and Investment Policy 2007-2017) โดยมีสิทธิประโยชน์และมาตรการจูงใจทางการเงินต่าง ๆ อาทิ ระยะปลอดภาษี  การอุดหนุนเงินในการติดตั้งอุปกรณ์เครื่องจักร การให้สัมปทาน การส่งเสริมการส่งออก การอุดหนุนการขนส่ง เป็นต้น
๏ รัฐบาลอินเดียตั้งงบประมาณไว้ 5 แสนล้านรูปีเพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานในภูมิภาค
๏ รัฐบาลอัสสัมมีนโยบายส่งเสริมอุตสาหกรรมและนโยบายด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ 

๏ มีชื่อเสียงด้านการเป็นแหล่งเพาะปลูกใบชา ไหมอัสสัม อุตสาหกรรมปิโตรเลียม และผลิตภัณฑ์จากป่าไม้  
๏ เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติและชมสัตว์ป่า โดยมีอุทยานที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ได้แก่ อุทยานแห่งชาติกาจิรังคา (Kaziranga National Park) ที่ประสบความสำเร็จในการอนุรักษ์นอเดียว และอุทยานแห่งชาติมนัส (Manas National Park) ที่เป็นแหล่งอาศัยของเสือ
๏ มีชื่อเสียงด้านความหลากหลายทางชีวภาพ มีพันธุ์ต้นไม้กว่า 74 ชนิด และเป็นแหล่งป่าไม้เชิงพาณิย์ที่สำคัญ เช่น ต้นสาละ ตันสัก ไม้ไผ่
๏ เขต Cherapunji และ Mawsynram ได้ชื่อว่ามีปริมาณฝนตกมากที่สุดในโลก
๏ มีกลุ่มคนไทกว่าสองล้านคนอาศัยอยู่ในรัฐอัสสัม อาทิ คนไทอาหม ไทคําตี่ ไทคํายัง ไทอ่ายตอน ไทพ่าเก และไทตุรุง ซึ่งใช้ยังภาษาไทที่มีความคล้ายคลึงกับภาษาไทยภาคเหนืออยู่บ้าง
๏ กุวาฮาติเป็นหนึ่งในที่ตั้งของสถาบัน Indian Institute of Technology (IIT) จำนวน 7 แห่งในอินเดีย ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำและเลื่องชื่อในสาขาวิทยาศาสตร์ วิศวกรรม และเทคโนโลยี

ศูนย์บริการข้อมูลธุรกิจ
สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงนิวเดลี
กรกฎาคม 2551