ที่ตั้ง
|
๏ รัฐอรุณาจัลประเทศตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย ทิศตะวันตกติดกับประเทศภูฏาน ทิศเหนือติดกับจีน ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับพม่า เป็นรัฐที่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย
๏ ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขา โดยมีเทือกเขาหิมาลัยเป็นแนวยาวทางตอนเหนือของรัฐ พื้นที่ประมาณร้อยละ 60 เป็นป่าเขียวชอุ่มตลอดทั้งปี มีแม่น้ำพรหมบุตรเป็นแม่น้ำสายหลักที่ไหลผ่าน
|
เมืองหลวง |
อิฏานคร (Itanagar) |
เมืองสำคัญ |
ทาวัง (Tawang) พาราชูรัมคุน (Parashuram Kund) |
ขนาดพื้นที่ |
83,743 ตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 14 |
ประชากร |
1,097,968 คน (ปี 2001) คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 0.01 ของประชากรทั่วประเทศ
ความหนาแน่นของประชากร: 13 คนต่อตารางกิโลเมตร
|
ภาษาประจำรัฐ |
นิสซี่ ดาฟลา เนปาลี เบงกาลี (อัตราการรู้หนังสือ 54 %) |
ภูมิประเทศและภูมิอากาศ |
ภูมิอากาศมีลักษณะแตกต่างกันออกไปตามแต่ละภาคของรัฐ ทางตอนใต้เป็นเขตอากาศกึ่งร้อนกึ่งอบอุ่น ทางตอนเหนือเป็นเขตอากาศแบบเทือกเขาสูง มีปริมาณฝนตกค่อนข้างมากเป็นระยะเวลา 8-9 เดือน อุณหภูมิโดยเฉลี่ยในฤดูหนาว ประมาณ 15 21 ?C ฤดูฝนอุณหภูมิประมาณ 22 30 ?C และฤดูร้อนอุณหภูมิประมาณ 40 42 ?C |
การปกครอง |
ผู้ว่าราชการรัฐ: พลเอก J.J. Singh มุขมนตรี: นาย Dorjee Khandu |
ดัชนีเศรษฐกิจ |
| GDP: |
5.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ |
| รายได้เฉลี่ยต่อบุคคล: |
427 ดอลลาร์สหรัฐ |
|
อุตสาหกรรมสำคัญ |
อุตสาหกรรมป่าไม้ อุตสาหกรรมชา อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว เหมืองถ่านหิน
และผลไม้แปรรูป
|
ทรัพยากร ธรรมชาติ |
ถ่านหิน ปิโตรเลียม เหล็ก ทองแดง กราไฟต์ หินปูน |
ศักยภาพทางเศรษฐกิจ |
มีศักยภาพในการเป็นแหล่งเพาะปลูกกล้วยไม้และพืชสมุนไพรอื่นๆ
มีธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ทั้งป่าเขา พืชพันธุ์ไม้ และสัตว์นานาชนิด
เป็นแหล่งศิลปหัตถกรรม จึงทำให้รัฐอรุณาจัลมีศักยภาพที่จะพัฒนาอุตสาหกรรมและธุรกิจการท่องเที่ยวอีกมาก
|
การคมนาคม |
๏ ทางอากาศ มีสนามบินที่ใกล้ที่สุดในเมืองเตสปูร์ (Tezpur) รัฐอัสสัม ห่างจากเมืองอิฏานคร เมืองหลวงของรัฐอรุณาจัลประเทศ 226 กิโลเมตร
๏ ทางรถไฟ มีสถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุดที่เมืองฮาร์โมตี (Harmoti) รัฐอัสสัม ห่างจากเมืองอิฏานคร 33 กิโลเมตร
๏ ทางรถ มีถนนเชื่อมต่อกับเมืองสำคัญของรัฐใกล้เคียง และเมืองใหญ่อื่นๆ ของประเทศ
|
โอกาสทางการค้า
และการลงทุน |
๏ อุตสาหกรรมท่องเที่ยว โดยเฉพาะการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติและเชิงนิเวศน์วิทยา
๏ อุตสาหกรรมสิ่งทอและศิลปหัตถกรรม
๏ อุตสาหกรรมป่าไม้และอุตสาหกรรมเกี่ยวเนื่อง
๏ โครงสร้างพื้นฐาน อาทิ โรงงานไฟฟ้าและโทรคมนาคม
๏ ธุรกิจบริการทางการแพทย์และการศึกษา
|
นโยบายส่งเสริมการลงทุน |
๏ มีนโยบายส่งเสริมอุตสาหกรรมที่เอื้อต่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน
๏ ให้ความสำคัญกับอุตสาหกรรมที่มีการจ้างแรงงานท้องถิ่น
๏ ส่งเสริมการลงทุนจากนักลงทุนต่างรัฐ โดยให้สิทธิการครอบครองกิจการร้อยละ 100 เป็นระยะเวลา 30 ปี หลังจากนั้น สิทธิการครอบครองจะลดลงเหลือร้อยละ 49 และอีกร้อยละ 51 จะต้องเป็นของคนท้องถิ่น
๏ ให้ความสำคัญกับการพัฒนาอุตสาหกรรมต่อไปนี้เป็นพิเศษ : อุตสาหกรรมที่ใช้วัตถุดิบในท้องถิ่น โครงสร้างพื้นฐาน ธุรกิจบริการทางการแพทย์และการศึกษา อุตสาหกรรมท่องเที่ยว
๏ มีโครงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานต่างๆ เพื่อให้เกื้อกูลต่อการลงทุน เช่นโครงการก่อสร้างทางหลวง โรงไฟฟ้าพลังน้ำ และสะพานแขวน
๏ มีมาตรการจูงใจนักลงทุน อาทิ การอุดหนุนการคมนาคมขนส่ง การประกันภัย และอัตราดอกเบี้ยพิเศษ
|
| เกร็ดน่ารู้ |
๏ เป็นรัฐที่อยู่สุดชายขอบด้านตะวันออกของอินเดีย มีพรมแดนส่วนหนึ่งติดพม่าและจีน ประชาชนส่วนใหญ่จึงมีเชื้อสายพม่า-ทิเบต
๏ เป็นหนึ่งในรัฐ 7 พี่น้อง (Seven Sister States) ประกอบด้วย อัสสัม, อรุณาจัลประเทศ, นาคาแลนด์, มณีปุระ, มิโซรัม, ตริปุระ และเมฆาลัย
๏ มีชื่อเสียงในการเป็นแหล่งศิลปหัตถกรรมที่งดงาม อันเป็นสิ่งที่สืบทอดกันมายาวนาน ศิลปหัตถกกรมมีหลากหลาย ตั้งแต่ ไม้แกะสลัก การจักสานไม้ไผ่ การทอพรม และเครื่องปั้นดินเผา
๏ เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีความหลากหลายทางชีวภาพ มีพันธุ์ไม้นานาชนิด อาทิ กล้วยไม้ โอ๊ค เฟิร์น พืชสมุนไพร ไม้ไผ่ นอกจากนี้ ยังมีพันธุ์สัตว์ป่าที่หลากหลาย
|
| |
|
| |
ศูนย์บริการข้อมูลธุรกิจ
สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงนิวเดลี
กรกฎาคม 2551 |
